Tijd of prioriteit

De tijd vliegt voorbij en voordat je het weet zit je weer in een ritme van alledag. Worden we geleefd door onze agenda en dagelijkse dingen en vergeten we stil te staan bij wat we echt belangrijk vinden. Die valkuil is hier net zo groot als Nederland.

Ons hoofd is vol met de laatste afrondingen van het boek. Het allerlaatste puntje op de i is de verantwoording. Dat wordt de laatste pagina van het boek, die waarschijnlijk niemand gaat lezen, maar nu uren zo niet dagen in beslag neemt. Van ieder citaat of theoretische onderbouwing moet de bron vermeld worden, met daarbij de naam, boek en jaartal en dat is best een puzzel. Daarnaast zijn we druk met de ontwikkeling van een Website om ‘the traveling yoga family’ verder door te kunnen ontwikkelen. Jeroen geeft 11 lessen per week en de pr is in volle gang. Kortom een gewone over volle werkweek.

“Tijd of prioriteit” verder lezen

Puppy’s

Op zondagochtend lopen we met de meiden door het park. Het is eindelijk weer mooi weer na dagen van heel veel regen. De opening stond eigenlijk voor gistermiddag gepland maar die hebben we door de regen maar een week naar achter geplaatst. Deze week neemt de kans op regen af. Gelukkig maar want we zijn de regen en de modder meer dan zat.
Maar vandaag schijnt de zon en we kunnen eindelijk naar buiten. De schade in het park is enorm. Hele bomen zijn met wortel en al naar beneden komen glijden, het beekje is veranderd in een echte rivier en het pad is modderig. Piplala vind het geweldig om weer de natuur in te zijn en de meiden stampen in de plassen.
Inez is de eerste die een klein puppy ziet lopen. Ze rent er heen en ontdekt dat er zes hondjes in en bij en plastiek kratje zitten. Ze piepen vreselijk en willen niets liever dan aan piplala haar tepels drinken. Pip houdt ze lief maar resoluut op afstand. De kinderen zijn vertederd en nemen de pups 1 voor 1 mee naar een plas water een stuk naar beneden. Ze hebben vreselijke dorst.

“Puppy’s” verder lezen

Yoga

Beste mensen

Nu de vloer in de yogastudio ligt beginnen we ook met de eerste lessen. Pablo, Hernan en ik hebben ons voorgenomen om zes dagen in de week yoga te gaan doen en we gaan er vol voor.
Iedere ochtend staan we keurig om 09.00 op de mat en sommige avonden doen we ook nog eens de avondles van 19.00 mee. We komen al vrij snel tot de ontdekking dat de spierpijn minder wordt door juist te strekken en dat wij ons na de les beter voelen dan daarvoor.
We hebben ons alle drie voorgenomen om de eerste drie maanden heel intensief mee te doen en daarna pas te evalueren wat wij ervan vinden. Ik kan natuurlijk het beste voor mij zelf praten, maar een echte doorzetter op sportgebied ben ik niet. Als kind was ik eigenlijk in geen 1 sport echt getalenteerd, ik kon prima mee komen en werd ook niet als laatste gekozen bij spelletjes, maar zeker ook niet als eerste. Jeroen en ik hebben het er weleens over. Sport is voor hem zijn hele leven al heel belangrijk en hij kent echt momenten dat hij zichzelf zo uitdaagde dat hij letterlijk moest overgeven naast de fiets. Ik daarentegen heb jarenlang getraind met een hartslag meter omdat ik zelf dacht dat ik echt doodging, maar mijn hartslagmeter pas 125 aangaf en ik er dus nog prima een tandje bovenop kon doen. Sporten valt bij mij al jaren onder het kopje noodzakelijk kwaad omdat ik toch gezond en model wil blijven. Soms hoor ik vriendinnen zeggen dat ze verslaafd zijn aan hardlopen. Dat lijkt me zo heerlijk. Theorieën geven aan dat je iets drie maanden structureel moet doen en dan wordt het een automatisch patroon of een dagelijkse behoefte. Vandaar ons commitment. Wij gaan heel Nederland laten zien wat drie maanden yoga met je doet. De eerste twee weken zitten erop en iedere eerste stap is moeilijk, maar deze is pijnlijk en moeilijk. Zelf adem in en adem uit is soms nog een echte uitdaging als ik met mijn knieën tegen mijn oren moet duwen en ik het gevoel heb dat ik mezelf wurg met mijn eigen borsten en mijn buikje toch echt in de weg zit. Echt charmant voel ik mezelf niet, maar wie weet praat ik over een paar maanden wel anders.
Tot aan de opening geven we dagelijks twee gratis yogalessen om zo meer bekendheid te geven aan studio. Tot nu toe draait het goed. Dagelijks hebben we 10 tot 15 man op de mat staan, niet gek voor een beginnende studio. Het praat zich goed rond en er komen steeds meer mensen een kijkje nemen.

Voor het vak tv maken krijg ik meer respect als ik zie hoe moeilijk het is om een vlog te maken met de kinderen voor de dam tot damloop. Ik geloof dat we wel bij take 20 waren voordat het er na tevredenheid opstond. Iedere keer ging er wel wat mis. Dan had Inez het briefje met sms damloop naar 4333 weer op de kop en een andere keer struikelde Dean weer over zijn uitleg waarop wij gaan lopen. Wij wilde het in één keer opnemen, eigen vanwege het simpele feit dat wij ons zelf nog helemaal moeten scholen in het monteren van filmpjes. Dat is onze volgende uitdaging als de yogastudio open is. Het opnemen van filmpjes voor op YouTube. Zeg nu zelf, dromen en uitdagingen moet je houden.
Sms’en kan nog steeds.
sms: damloop
naar: 4333
geef eenmalig 3 euro.

“Yoga” verder lezen