Dromen van de kinderen

Blog Jeroen

Op zondag hebben we een heerlijke dag bij de camping van:” onze ‘guardian angel’ zoals hij zichzelf noemt”, Marco en zijn vrouw Nancy. Ik ben blij dat we deze mensen heb mogen ontmoeten en dat zij ons als het ware onder de arm nemen en een stukje verder helpen. Ze reizen een stukje met ons mee in dit nieuwe avontuur.

Zoals wellicht al een keer gezegd hebben al onze kinderen een wens mogen uitspreken. Iets wat zij hier heel graag zouden willen hebben.

Inez wil dolgraag een trampoline, Jana wil niets liever dan een eigen paard of verzorg pony en Dean droomt van een brommer waar ik een quad van heb gemaakt voor zijn eigen veiligheid en onze rust. Een surfplank vind hij ook wel een goed idee.

Via Nancy zijn we aan de internetsite mercato Libre gekomen eigenlijk de eBay van Chili en daar hebben we een erg mooie en vooral ook grote trampoline van vijf meter doorsnee gevonden.
Marco heeft deze in Santiago voor mij opgehaald na een bezoek aan familie en kwam deze eerste kerstdag keurig ingepakt bij ons afleveren.

Wij zijn van mening dat we makkelijker kunnen ontwikkelen als de kinderen het na hun zin hebben en zij de ruimte hebben om te spelen. Deze trampoline is een gouden aankoop. Als het ware een ontmoetingsplek voor kinderen en iedereen is vrij om lekker te springen en te spelen.

Lang heb ik gedacht dat het leven maakbaar was, zolang je maar het einddoel voor ogen hield, hard werkte en voldoende focus aanbracht dan kwam je er wel. Steeds meer kom ik tot de conclusie dat het leven zich ontvouwt en dat er ontmoetingen en gebeurtenissen op je pad komen die van onschatbare waarden zijn. Vaak bestempel ik die als toevalligheden of toeval, maar ik realiseer me steeds meer dat juist deze ervaringen voor het gouden randje in mijn leven zorgen

Deze week hebben we ook weer zo”n voorbeeld.

We lopen over het strand van Cahuil terug na een heerlijke dag bij de camping van Marco waar we lekker kano konden varen en heerlijke pizza’s hebben gegeten is het tijd om weer naar huis te lopen een wandeling van ruim 1,5 uur.

Dean en Mama lopen over het strand naar huis terwijl ik, omdat Inez dat zo leuk vind, met de meiden tien minuten probeer te liften naar huis. Als Dean en Lin pratend over het strand richting huis lopen licht er ook een blonde dame op het strand.

Als deze mevrouw niets had gezegd waren we doorgelopen en was vanaf dat moment ons leven weer totaal anders geweest. Maar het tegendeel is waar. Linda zo bleek ze later te heten, sprak Linda aan en zei “Hey Nederlanders” Ze raken samen aan de praat en een tijdje later haak ik met de meiden ook aan.

Linda blijkt hier samen met haar Chileense man en haar dochter drie weken op vakantie te zijn. Het was zo’n mooie warme eerste contact dat we ze uitnodigen om ons primitieve onderkomen in La sirena te komen bewonderen. Nadat we ons telefoonnummer hadden gegeven appten ze de volgende dag al om langs te komen.

Wauw wat een mooie mensen en wat mooi als je je open opstelt tegenover anderen je er zoveel voor terug krijgt. We hebben de eerste avond lekker geklets en zij vroegen eigenlijk direct wat we nodig hadden om ons verblijf te verbeteren. Nou pak maar pen en papier of liever gezegd wat niet. We hebben alles maar tegelijkertijd ook niets. Het was vooral de man van Linda die mede ook uit oprechte zorg en vriendelijkheid gelijk in actie kwam. Hij maakte en nu nog steeds maakt zich zorgen over “how to survive” maar twee dingen waren absoluut belangrijk. “You need a good car ortherwise you can not drive up in wintertime and you need a warm house for the winter come” Hij gaat in zijn netwerk kijken of daar mensen bij zitten die iets voor ons kunnen doen.

Ik vertel hem dat mijn droom is om kippen te hebben, maar dat het nog niet wil lukken om een verkooppunt te vinden. Een week later al bij hem in zijn vakantiehuis uitgenodigd omdat hij zowel de kippen als een auto had gevonden. Een neef van hem heeft een electronica bedrijf en werkt voor de mijnbouw. De bedrijfsauto”s mogen niet ouder zijn dan 3 jaar en deze auto wordt in januari vier jaar. Pablo mag de auto hebben voor de inruilwaarde aan hem de keus of hij er nog wat op wil verdienen. Wij mogen de auto voor de zelfde prijs overnemen. Een top deal dus! En dan te bedenken dat je elkaar pas twee keer ontmoet hebt. Zoiets verzin je toch niet. De ontmoetingen werden mooi en intens en verandert al snel in een vriendschap met veel wederzijds respect. Dit bedoel ik met het feit dat je dit niet kunt voorspellen. Dit ontstaat door je open op te stellen de wil hebt om anderen mensen te ontmoeten, dankbaar te zijn voor dergelijke ontmoetingen en vooral ook de bereidheid in je echt in de ander te verdiepen.

Of zoals een van mijn indpiratiebronnen Stephan Covey in zijn boek schrijft ‘probeer eerst de ander te begrijpen alvorens zelf begrepen te willen worden.’ Een open houding, verwondering en dankbaarheid zijn woorden die daarbij horen. Dat maakt contact ook zo bijzonder en het gemis van veel vrienden ook zo intens. Er is sprake van echt contact, liefdevol en met respect de ander ontmoeten.

Dus zo heb je opeens zonder hem ooit gezien te hebben een auto en tien kippen. Gaaf toch!

Verder kunnen we samen intens genieten om ons ‘Tiny house’ verder in te richten en werken we hard op het land om dit stuk echt green en clean te krijgen.

Met oud en nieuw krijgen we opeens een app ‘diner is ready’ met een foto van heerlijk uitziend eten. Wat een cadeau. We worden zelfs opgehaald en hebben wederom een fantastische avond met onze dierbare vrienden Linda, Pablo en hun dochter.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.