Verrassing!

Blog Jeroen

“Lin stop Lin alsjeblieft stop met rennen door het huis.. Ik word echt gek van je onrust.” Linda loopt de hele dag als een kip zonder kop door het huis te rennen. Als dit zo de aankomende weken doorgaat dat word ik gillend gek. Ik word er onrustig van en heb de neiging om haar te gaan helpen. Maar het enige dat ik moet doen is focussen op mijn herstel, op mijn eigen ademhaling en vanuit rust mijn yogaoefeningen doen, zodat ik de vele knopen in mijn achterkant van mijn bovenbeen er probeer uit te krijgen. Deze spier is zo pijnlijk en verkort. Mijn eerste doel is om deze spier weer te verlengen. Dus lig ik in mijn bed vaak mijn been te masseren. Daarnaast focus ik mij om mijn ademhaling. Ik doe meerdere keren per dag de samavritti ademhaling . Dit is een ademhalingstechniek waarbij je je in en uitademing synchroon laat lopen en vervolgens verlengt. Ik adem vier tellen in en vier tellen uit. Dit herhaal ik vier maal en vervolgens adem ik vijf tellen in en vijf tellen uit. Dit doe ik tot de acht of negen tellen inademing en langzaam,ook weer acht of negen tellen uitademing. Ik ben ervan overtuigd dat hoe meer zuurstof ik in mijn lichaam pomp hoe sneller ik herstel.

Tranen stromen over mijn wangen. Is dit echt wat we de komende vijf weken gaan doen. Ik wens dat je naast mij komt liggen, in mijn armen komt liggen en jij rent door het huis. En dat terwijl wij nu eigenlijk in San Pedro zouden zitten met kara en mauri en de kinderen. We hadden ons eigenlijk een reis belooft als het ons gelukt was om het huis voor 80% af te krijgen. Nu wonen we in het nieuwe huis, dat nog redelijk af is ook en lin blijft maar rennen, kasten organiseren, dingen een vaste plek geven. Ze wil het nu georganiseerd hebben. Ik ken mijn lief een beetje, ze houdt zich sterk en groot en stort zich in de doe-modus om te overleven. Wat ik niet wist is dat Linda als enige wist dat Niels en Miranda terug zouden komen. Linda wist alleen niet wanneer. Ze hebben contact gehad na mijn ongeluk. Dat gaf haar de kracht om door te gaan en niet in een dip te vallen na het vertrek van Yvonne en Dirk.

De eerste ontmoeting met Niels, Miranda en de kinderen was zo bijzonder geweest. Dagelijks keken we nog naar de plek waar hun auto had gestaan in de hoop dat ze terug zouden komen, maar naast het bloeien van bloemetjes stond er geen auto. Maar goed nu vier weken verder had ik en eigenlijk niemand durven hopen dat juist nu, nu ik hun hulp zo goed kon gebruiken ze terug zouden komen. Maar ook net zo bijzonder als wij de ontmoeting hadden gevonden hadden zij hetzelfde gevoel en was ook hun reis niet meer hetzelfde geweest. Ze waren ondertussen 3000 kilometer verder en blijkbaar hadden ze besloten om terug te gaan naar ons. Niels en Miranda hadden contact opgenomen met de productie om te achterhalen waar wij ergens in San Pedro zouden zijn om ons daar te verassen. Toen ze echter hoorden van mijn ongeluk hebben ze snel gehandeld ze hebben een vlucht geboekt , een camper gehuurd en zijn toen direct terug gereden richting pichilemu. Ik had dit vaak gehoopt maar nooit verwacht. Dat iemand, nee een heel gezin 3000 kilometer terug vliegt om ons te komen helpen. Waanzinnig wat een cadeau!!

Het weerzien was fantastisch. Zoals ik al vaak gezegd heb een geschenk uit de hemel. Voor Dean was dit het mooiste cadeau dat hij kon krijgen. Zijn surfmaatjes waren weer terug. En ik was zo blij dat Linda de hulp kreeg die ze nodig had waardoor ik mijn rust kon pakken die op dit moment zo belangrijk was. Nu kon ik snel revalideren en op krachten komen. Het leek alsof wij elkaar al jaren kenden, maar niets was minder waar. Het was een tweetal weken, bijzonder toch!

Niels heeft de hele week keihard geholpen om een aantal punten die echt nog moesten gebeuren, zoals de waterkering voor onze deur, het dak op de schuur, zorgen dat de ramen de harde wind en regen kon trotseren, het plaatsen van een douchewand, ipv een gordijn. Echt van die dingen die anders weken zouden blijven liggen, omdat Linda en ik hier echt niet de expertise voor hadden. Niels deed alles. Natuurlijk ook met de hulp van de jongens en de vrouwen. Hout is gezaagd en ligt weer op voorraad, de badkamer is geschilderd. Het huis is spik en span en daarnaast wordt er heerlijk gekookt. Er is gezelligheid in huis, iedereen doet wat klusjes en daarbij neem ik de rol van mees Kees op me. Met allerlei leuke spelletjes wordt er toch veel aandacht besteed aan schoolse vaardigheden en de tafels,

Niels hielp linda met het halen en brengen van de kinderen maar school. zeker nu we geconfronteerd werden met harde regen waardoor La Sirena veranderde in een modderpoel en glijbaan. Er waren echt momenten dat Linda niet durfde te rijden, maar na nieuwe modderbanden, goede uitleg en oefenen is dat weer goed gekomen. Het scheelde haar mega veel tijd, waardoor zij de tijd had om de lijstjes in haar hoofd af te werken en het huis weer optimaal te organiseren en te decoreren.

Daarbij had ze zelf de ruimte om samen met Miranda een dag naar de sauna te gaan waardoor zij ook de ontspanning kreeg die ze verdiende. We hebben geen idee hoelang Niels en Miranda blijven maar we genieten van iedere dag dat ze er zijn. We zijn met zijn elven, maar het is heerlijk om te zien hoe iedereen zijn eigen ding doet. En vooral geniet. Wat is er deze week veel gebeurt in de laatste afwerking van ons huis en tegelijkertijd hebben de kinderen zich uitstekend vermaakt met elkaar en natuurlijk de golven.

NAMASTE Jeroen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.